ΥΔΩΡ

Δευτέρα 11 Μαρτίου 2013

Νερό σε διάφορες γλώσσες

LANGUAGE	TRANSLATION
AFRIKAANS	water
ALBANIAN	uji
ALSATIAN	wàsser
APACHE	tū
ARABIC	el-ma / maa / mayya
ARMENIAN	djour
AZERI	su
BAMBARA	gui
BASQUE	ura
BELARUSIAN	Вада (vada)
BENGALI	jal
BERBER	amane
BOBO	zou
BOSNIAN	voda
BRETON	dour, deur
BULGARIAN	voda
BURMESE	yei
CATALAN	aigua
CHECHEN	hi
CHEROKEE	ama
CHINESE (MANDARIN)	水 (shuǐ)
CORSICAN	acqua
CROATIAN	voda
CZECH	voda
DANISH	vand
DUTCH	het water
ENGLISH	water
ESPERANTO	akvo
ESTONIAN	vesi
FAROESE	vatn
FINNISH	vesi
FRENCH	eau
FRISIAN	wetter
FRIULAN	aghe
GALICIAN	auga
GALLO	iò
GEORGIAN	tskhali
GERMAN	das Wasser
GREEK	nero
GUARANÍ	y
HAITIAN CREOLE	dlo
HAWAIAN	wai
HEBREW	maim
HINDI	paani
HUNGARIAN	víz
ICELANDIC	vatn
INDONESIAN	air
IRISH GAELIC	uisce
ITALIAN	acqua
JAPANESE	mizu
KABYLIAN	amane
KANNADA	neeru
KHMER	thuk
KINYARWANDA	amazi
KOREAN	mool
KURDISH	av
LAO	nam
LATIN	aqua (ae, f)
LIGURIAN	ægoa
LINGALA	mayi
LITHUANIAN	vanduo
LOW SAXON	water
LUXEMBOURGEOIS	waasser
MACEDONIAN	voda
MALAGASY	rano
MALAY	air
MALAYALAM	vellam
MALTESE	ilma
MAORI	wai
MAPUCHE (MAPUDUNGUN)	ko
MARATHI	paani
MONGOLIAN	us (Ус)
MORÉ	kôm
NORWEGIAN	vann
OCCITAN	aiga
ORIYA	jala / paani
OSSETIAN	дон
PAPIAMENTU	awa
PERSIAN	âb
POLISH	woda
PORTUGUESE	água
ROMANI	pani
ROMANIAN	apă
RUSSIAN	voda
SARDINIAN	abba (logudorese) / acua (campidanese)
SCOTTISH GAELIC	uisge
SERBIAN	voda
SESOTHO	metsi
SHIMAORE	magi
SHONA	mvura
SINDHI	panhi
SINHALA	vatura (spoken) / jalaya (formal)
SLOVAK	voda
SLOVENIAN	voda
SOBOTA	voda
SONINKÉ	dji
SPANISH	agua
SWAHILI	maji
SWEDISH	vatten
TAGALOG	tubig
TAHITIAN	pape
TAMIL	ta-neer
TATAR	su
TELUGU	neeru
THAI	น้ำ (nám)
TURKISH	su
UDMURT	vu
UKRAINIAN	voda
URDU	pani
VIETNAMESE	nuoc
WALOON ("betchfessîs" spelling)	aiwe
WELSH	d^wr
WEST INDIAN CREOLE	dlo
XHOSA	amanzi
YIDDISH	vasser
YORUBA	omi
ZULU	amanzi

ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΑ ΘΕΟΦΑΝΙΑ

ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΣΧΕΣΗ

ΜΕ ΤΑ ΘΕΟΦΑΝΙΑ

Τα Θεοφάνια, κοινώς γιορτή των Φώτων, είναι και κατά την αντίληψη του λαού «μεγάλη γιορτή, θεότρομη», διότι τότε αγιάζονται τα νερά και φεύγουν τα παγανά.

Ο αγιασμός των υδάτων γίνεται κατά πρώτο την παραμονή των Θεοφανίων στην εκκλησία και λέγεται «πρωτάγιαση ή φώτιση». Ο παπάς κατόπιν με Σταυρό και την πρωτάγιαση γυρίζει όλα τα σπίτια και αγιάζει ή φωτίζει, δηλαδή ραντίζει μ’ ένα κλωνί βασιλικού όλους τους χώρους του σπιτιού. Την πρωτάγιαση τη ρίχνουν και στα κτήματά τους και στις βρύσες^.είναι το ασφαλές μέσον, με το οποίο διώκονται οι Καλικάντζαροι.

Σε πολλά μέρη η νοικοκυρά χύνει το βράδυ της παραμονής το νερό από λαγήνια, για να πάρει το πρωί καινούριο, αγιασμένο νερό. Με την κατάδυση του Σταυρού η καθαρτική δύναμη, που έχει κατά τη λαϊκή πίστη το νερό της θάλασσας, ενισχύεται ακόμη περισσότερο. Γι’ αυτό οι κάτοικοι παραθαλάσσιων περιοχών της Ελλάδας την ημέρα των Φώτων κατεβάζουν τα γεωργικά τους εργαλεία και αυτές τι άγιες εικόνες του εικονοστασίου τους στη θάλασσα και τα πλένουν εκεί με θαλασσινό νερό.

Αλλά οι σημερινές γυναίκες, ενώ πλένουν τις εικόνες στα αγιασμένα νερά της θάλασσας, όπως συνηθίζονταν και στα βυζαντινά χρόνια, δεν παραλείπουν και πράξεις στις οποίες είναι συνηθισμένες από παλιά μαγεία. Έτσι στην Πλάκα της Λήμνου «Τ’ Αλόφωτα οι γυναίκες παίρνουν τις εικόνες από το σπίτι και πάνε στην εκκλησία και μετά στη θάλασσα. Και όταν ρίξει ο παπάς το Σταυρό, κολυμπούν οι άνθρωποι να τον πιάσουν^. και αναμεταξύ οι γυναίκες, όσο να πιάσουν το Σταυρό από τη θάλασσα, παίρνουν με μια κρατούνα (νεροκολόκυθο) νερό από 40 κύματα και έπειτα βουτούν βαμπάκι μέσα στο νερό και πλένουν τις εικόνες^. Δε λαλάνε (άναλο νερό). Ύστερα το νερό εκείνο το πηγαίνουν στην εκκλησία και το χύνουν σε μέρος που δεν πατιέται». Στην Μεσημβρία «οι γυναίκες κατέβαζαν των Φώτων τα εικονίσματα^. Κατέβαζαν και υνί και τσάπα, όποιος τι επάγγελμα είχε, και τα πλέναν στο γιαλό, τ’ αρμυρό νερό. Αγιασμός γέν’ταν η θάλασσα. Έπαιρναν και νερό, για να ρίξ’νε μες στο σπίτ’. Φωτίσκαν τα νερά, έλεγαμ’, δεν εχ’ ζούδια ‘ποτώρα!»

Το νερό και η Παλαιά Διαθήκη

Το νερό το συναντάμε στην Παλαιά Διαθήκη στον Κατακλυσμό του Νώε. Το συναντάμε επίσης στη διάβαση της Ερυθράς Θάλασσας αλλά και στην πορεία των Ισραηλιτών μέσα στην Έρημο. Όταν δίψασαν, ο Μωυσής χτύπησε ένα βράχο με το ραβδί του και εκείνος έβγαλε νερό.

Στην Καινή Διαθήκη έχουμε τον Ιωάννη τον Πρόδρομο να βαφτίζει τον Ιησού Χριστό στον Ιορδάνη ποταμό.

Έχουμε επίσης την κολυμπήθρα του Σιλωάμ που την αναφέρει πολλές φορές το Ευαγγέλιο. Ήταν μια κολυμπήθρα που είχε ιαματικό νερό. Μια φορά το χρόνο κατέβαινε ένα άγγελος, ανακάτευε το νερό και όποιος έμπαινε πρώτος γινότανε καλά, όποια αρρώστια και αν είχε.

Στο γάμο της Κανά ο Χριστός έκανε το πρώτο του θαύμα. Είχε τελειώσει το κρασί και ρώτησαν τον Ιησού «Τι θα γίνει». Εκείνος τους είπε να γεμίσουν τις υδρίες με νερό και να τις φέρουν. Προσευχήθηκε και έγινε το νερό κρασί.

Μια φορά ο Χριστός και οι μαθητές του μπήκανε σε μια βάρκα, για να περάσουν τη λίμνη Τιβεριάδα. Για μια στιγμή κατέβηκαν με ορμή οι άνεμοι και σήκωσαν ξαφνική τρικυμία. Με μια κίνηση ο Ιησούς πρόσταξε τους ανέμους να καταλαγιάσουν και να κοπάσουν. Κι ευθύς μια απέραντη γαλήνη απλώθηκε στην Τιβεριάδα.

Το νερό παίζει μεγάλο ρόλο και στην Εκκλησιαστική Ζωή. Όλοι οι χριστιανοί βαφτίζονται ή στην κολυμπήθρα ή στο ποτάμι ή στη θάλασσα. Ο ιερέας λέει: «Βαφτίζεται ο δούλος ή η δούλη του Θεού … εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν.» Καθώς ο ιερέας λέει αυτά τα λόγια, βουτάει το βαφτιζόμενο τρεις φορές, είτε μεγάλος είτε είναι μικρός, μέσα στο νερό, στο όνομα της Αγίας Τριάδας.

Έπειτα έχουμε τους αγιασμούς που γίνονται στην Εκκλησία. Τα Θεοφάνια είναι ο Μέγας Αγιασμός. Ο ιερέας λέει: «Και αγίασον το ύδωρ τούτο». Επίσης λέει και διάφορες ευχές. Την 1^η κάθε μήνα γίνεται πάλι αγιασμός.

Αλλά και οι χριστιανοί κάνουν αγιασμό στα σπίτια τους. Αγιασμό κάνουμε και στο σχολείο. Ο ιερέας κρατώντας το κλωνάρι το βασιλικό ραντίζει όλους με το νερό του αγιασμού και δίνει στον καθένα μια ευχή.

Στη Θεία Κοινωνία δε βάζουμε μόνο κρασί και άρτο βάζουμε και νερό. Το κρασί συμβολίζει το αίμα του Χριστού και το ψωμί το σώμα του. Αλλά το σώμα του ανθρώπου αποτελείται και από νερό. Όταν τρύπησαν το Χριστό πάνω στο σταυρό, από την πληγή έτρεξε αίμα και νερό. Γι’ αυτό ο ιερέας βάζει στο δισκοπότηρο και νερό.

Η Εκκλησία κάνει λιτανείες, όταν υπάρχει ανομβρία. Ο ιερέας διαβάζει ειδικές ευχές, για να βρέξει. Στη λιτανεία συμμετέχουν οι ιερείς των γύρω περιοχών στις οποίες υπάρχει ανομβρία και ο λαός κρατώντας εικόνες και ψέλνοντας.

Η σημασία του νερού για την επιβίωση του ανθρώπου

Αν και δεν περιέχει θρεπτικά συστατικά, το νερό που αντιπροσωπεύει το 65% του ανθρώπινου σώματος, είναι ουσιώδες για τη ζωή: μεταφέρει θρεπτικές ουσίες στα όργανα και τους ιστούς που τις χρειάζονται. Το νερό διατηρεί τον όγκο του αίματος και βοηθά στη ρύθμιση της θερμοκρασίας του σώματος. Τα 2/3 περίπου του νερού περιέχονται στα κύτταρα του σώματος ενώ το 1/3 περίπου βρίσκεται στα αιμοφόρα αγγεία και μία μικρή ποσότητα βρίσκεται μεταξύ των κυττάρων και παρέχει ελαστικότητα στους ιστούς. Το νερό παρέχεται με τη λήψη τροφίμων και ποτών. Επί πλέον, οι μεταβολικές διαδικασίες που εμπλέκονται στην παραγωγή ενεργείας δημιουργούν στον οργανισμό 0.5 περίπου λίτρα νερού καθημερινά.

Καθημερινά απαιτούνται δύο λίτρα νερού για την αναπλήρωση της απώλειας που προκαλείται από την αναπνοή, την εφίδρωση και την αποβολή υγρών και στερεών. Η εφίδρωση προκαλείται από την αύξηση της σωματικής θερμοκρασίας λόγω υψηλών εξωτερικών θερμοκρασιών ή έντονης σωματικής άσκησης. Τα κύτταρα του εγκεφάλου που ελέγχουν την εφίδρωση ενεργοποιούνται και οι ιδρωτοποιοί αδένες εκκρίνουν νερό στο δέρμα όπου και εξατμίζεται, μειώνοντας τη θερμοκρασία του σώματος. Η διαδικασία αυτή αυξάνει τη συγκέντρωση αλατιού στο αίμα, προκαλώντας την αίσθηση της δίψας. Αν δεν αναπληρωθεί το νερό οι κανονικές σωματικές λειτουργίες καταρρέουν.

Οι επιστήμονες δεν έχουν κατανοήσει πλήρως τη δίψα, αλλά φαίνεται ότι και ο εγκέφαλος ανταποκρίνεται σε μηνύματα από το στόμα, το λάρυγγα, το στομάχι και πιθανώς το έντερο όσον αφορά στην ποσότητα και το είδος των υγρών που έχουν ληφθεί. Τα μηνύματα αυτά ακυρώνουν την αίσθηση της δίψας.

Στους ηλικιωμένους ανθρώπους οι μηχανισμοί που δημιουργούν την αίσθηση αυτή είναι λιγότερο αποτελεσματικοί, επομένως έχει σημασία να λαμβάνουν τακτικά υγρά για πρόληψη της αφυδάτωσης.

Ορισμός Υδρόβιου Οργανισμού

Υδρόβιος οργανισμός (hydrobiont) χαρακτηρίζεται οποιοσδήποτε οργανισμός που το περισσότερο μέρος της ζωής του παραμένει στο νερό.

Γενικά υδρόβιοι οργανισμοί καλούνται οι ζωϊκοί και φυτικοί οργανισμοί που ζουν μέσα στο νερό. Κατ΄επέκταση όμως ως υδρόβια χαρακτηρίζονται και τα ζώα εκείνα που κολυμπούν στην επιφάνεια των υδάτων και καταδύονται εντός αυτών για την ανεύρεση τροφής των, από δε τα φυτά και εκείνα που αναπτύσσονται πλησίον των υδάτων. Έτσι διακρίνονται τα υδρόβια ζώα και υδρόβια φυτά.

Γκογκου Θεοπουλα

πηγή : Wikipedia

Χρήσεις νερού

Χρήσεις Νερού

Καθένας από εμάς χρησιμοποιεί το νερό στην καθημερινή του ζωή είτε άμεσα (μαγείρεμα, καθαριότητα κτλ.) είτε έμμεσα (με την κατανάλωση τροφών και άλλων προϊόντων, για την παραγωγή των οποίων απαιτείται νερό).

Η χρήση του νερού διακρίνεται σε:

α.	Αστική, όταν το νερό καταναλώνεται στα σπίτια (οικιακή χρήση) ή στην πόλη (π.χ. πότισμα κήπων, πάρκων κτλ.).
β.	Βιομηχανική, όταν το νερό χρησιμοποιείται:

ως ψυκτικό υγρό (σε βιομηχανίες παρασκευής τροφίμων, ποτών, φαρμάκων, πυρηνικούς αντιδραστήρες κτλ.),

για το πλύσιμο μηχανημάτων, σκευών (άδειων μπουκαλιών συσκευασίας) και πρώτων υλών (φρούτων και λαχανικών),

ως συστατικό πολλών προϊόντων (τροφίμων, καλλυντικών, χρωμάτων),
για την παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας.

γ.	Γεωργική, όταν το νερό χρησιμοποιείται για άρδευση των καλλιεργειών, κυρίως κατά τους θερινούς μήνες.

Γενικά, η ζήτηση του νερού αυξάνεται συνεχώς. Για το λόγο αυτό πολλές φορές παρατηρείται έλλειψη νερού

Είναι επομένως πολύ σημαντικό να γίνεται σωστή διαχείριση των διαθέσιμων υδάτινων πόρων. Η ευθύνη για τη σωστή διαχείριση του νερού είναι τόσο κοινωνική όσο και ατομική. Οι αρμόδιοι φορείς μιας κοινωνίας οφείλουν να προγραμματίζουν τη διαχείριση των υδάτινων πόρων και να ενημερώνουν το κοινό για την αποδοτικότερη και οικονομικότερη χρήση τους. Οι πολίτες, από τη δική τους πλευρά, οφείλουν να κάνουν συνετή χρήση του νερού.

ΠΙΝΑΚΑΣ 2. Προϊόντα και ποσότητα νερού σε λίτρα που απαιτείται για την παραγωγή τους
Αγροτικά		Βιομηχανικά και εμπορικά
ένα αυγό	150 L	μία κυριακάτικη εφημερίδα	1.000 L
ένα καλαμπόκι	300 L	ένα κιλό ατσάλι	250 L
μία φραντζόλα ψωμί	600 L	ένα κιλό συνθετικό ελαστικό	2.500 L
ένα κιλό κρέας	22.000 L	ένα κιλό αλουμίνιο	8.500 L
		ένα αυτοκίνητο	380.000 L

Πηγή: Περιβαλλοντική Εκπαίδευση στο Δημοτικό Σχολείο, Ίδρυμα Μποδοσάκη, WWF, 1995. Οι ποσότητες του νερού αναφέρονται τόσο στην παραγωγή των προϊόντων όσο και σ’ αυτήν των πρώτων υλών τους. Για παράδειγμα, στο νερό που χρειάζεται για την παραγωγή ενός κιλού κρέατος περιλαμβάνεται και το νερό που χρησιμοποιήθηκε για την παραγωγή των ζωοτροφών που απαιτούνται, για να τραφεί το ζώο.

Τετάρτη 6 Μαρτίου 2013

Θαλάσσιες Ανεμώνες

Εκτός από τη ζωή της στεριάς, φυσικά υπάρχει βιοποικιλότητα και μορφές ζωής μέσα στο νερό είτε αυτό είναι θαλάσσιο είτε είναι γλυκό. Ένα από τα χαρακτηριστικά υδρόβια ζώα είναι η θαλάσσια ανεμώνη. Αν και το όνομα ανεμώνη παραπέμπει σε φυτό, πρόκειται για ένα κοιλεντερωτό, πολύποδο είδος θαλάσσιας ζωής. Ανήκει στην τάξη των κνιδόζωων και το σχήμα του μοιάζει με άνθος.

Οι ανεμώνες ζουν κοντά σε ακτές, λίγες από αυτές βρίσκονται σε πιο βαθιά νερά ή στα ανοιχτά. Οι περισσότερες ζουν μοναχικά και πολύ σπάνια ζουν ομαδικά σε αποικίες. Είναι σαρκοφάγα ζώα, αλλά δεν μπορούν να μετακινούνται πολύ εύκολα, εξαρτώνται από τη τροφή που θα μπλεχτεί στα πλοκάμια τους ή στο περιστόμιο τους. Είναι πολύ λαίμαργες και καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες τροφής, μεγαλώνοντας πολύ γρήγορα. Όταν όμως στερούνται την τροφή τους μικραίνουν υπερβολικά, ωστόσο δεν χάνουν το σχήμα τους.

Θεοπούλα Γκόγκου

Σελίδες