Νεκρά Θάλασσα

Η Νεκρά θάλασσα ή Αλμυρά θάλασσα, ή Θάλασσα Αραβά, κατά την Παλαιά Διαθήκη , ή Μπαχρ Λουτ (= θάλασσα του Λωτ) κατά τους Άραβες, ή Ασφαλτίτιδα λίμνη κατά τους αρχαίους Έλληνες, ονομάζεται η μεγάλη λίμνη που βρίσκεται στα σύνορα Ιορδανίας και Ισραήλ. Έχει μήκος, από Β. προς Ν. 77 χλμ. και μέγιστο πλάτος 16 χλμ. Η επιφάνειά της βρίσκεται περίπου 400 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της Μεσογείου, (αρνητικό υψόμετρο), κάτι που τη κάνει το χαμηλότερο σημείο επιφάνειας στην ηπειρωτική Γη, ενώ παρατηρείται σημαντική πτώση του επιπέδου στάθμης της, περίπου 1 μέτρο το χρόνο, κυρίως εξαιτίας της μείωσης των απορροών του Ιορδάνη ποταμού αλλά και της ανθρώπινης δραστηριότητας. Η ονομασία της λίμνης ως Νεκρά θάλασσα όπως την αναφέρει και ο Παυσανίας οφείλεται στη παντελή έλλειψη ζωής και στα «βαριά κύματα» που δύσκολα δημιουργούνται. Τούτο βέβαια οφείλεται στο ότι περιέχει μεγάλες ποσότητες διαλυμένων ανόργανων στερεών ουσιών (χλώριο, νάτριο, μαγνήσιο, κάλιο, θειώδες οξύ), με αποτέλεσμα να μην μπορεί να επιβιώσει κανείς μικροσκοπικός οργανισμός. Περιέχει αλάτι (χλωριούχο νάτριο - NaCl) σε ποσοστό 24%, δηλαδή μέχρι και δέκα φορές περισσότερο από το νερό της θάλασσας.
Στις όχθες της βρίσκονται δυο μεγάλες βιομηχανικές μονάδες, μια στο Ισραήλ και μια στην Ιορδανία, οι οποίες εκμεταλλεύονται τα άλατα της λίμνης και παράγουν , καθώς και λιπάσματα βασισμένα σε κάλιο και άλλα προϊόντα. Έτσι η Νεκρά Θάλασσα δίνει ζωή σε ένα κατά βάση έρημο τόπο.

Στην παραλία της Νεκράς Θάλασσας υπάρχουν αρκετές ξενοδοχειακές μονάδες, δεδομένου ότι η εμπειρία της κολύμβησης εκεί είναι μοναδική. Λόγω των περιεχομένων αλάτων, το νερό της έχει μεγαλύτερο ειδικό βάρος από αυτό της θάλασσας, που φθάνει περίπου το 1,162, συνεπώς μεγαλύτερη άντωση, μεγαλύτερη πλευστότητα, έτσι που μπορεί κανείς να επιπλέει χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια. Κατά την Παλαιά Διαθήκη τόσο η λίμνη αυτή όσο και η απόκρημνη κοιλάδα πέριξ αυτής ονομάζονται ομοίως , (θάλασσα Αραβά, κοιλάδα Αραβά).

Τίτλος

Τα μεταλλευτικά πλυντήρια του Λαυρίου

Κατηγορία

Αρχαία Μεταλλευτική

Χρονολόγηση

Πρώτη εμφάνιση

τέλη 6^ου - αρχές 5^ου αι. π.Χ.

Διαστάσεις
Ζωγράφος - αγγειογράφος κτλ.
Τόπος προέλευσης
Φωτογραφία -αντικειμένου

Γενική εισαγωγή

Το πλυντήριο μεταλλεύματος ήταν το κύριο μέσο για την παραγωγή του αργύρου στη Λαυρεωτική κατά τους κλασικούς χρόνους. Τα μεταλλοφόρα κοιτάσματα της περιοχής ήταν κατά κανόνα ανάμεικτα, αποτελούνταν δηλαδή από διάφορα μεταλλεύματα, σιδηρούχα, ψευδοαργυρούχα, χαλκούχα και άλλα. Οι μεταλλευτές όμως αναζητούσαν κυρίως εκείνα που περιείχαν αργυρούχο μόλυβδο, δηλαδή το γαληνίτη (PbS) και τον κερουσίτη (PbCO3).

Για να ξεχωρίσουν τον γαληνίτη ή τον κερουσίτη από το εξορυχθέν μετάλλευμα, οι μεταλλευτές άλεθαντο μετάλλευμασε μύλους, μέχρις ότου οι κόκκοι του αποκτήσουν διάμετρο 0,001 μ. ή και μικρότερη, με στόχο έπειτα να απομακρυνθούν από αυτό όλα τα μη αργυρούχα συστατικά με τη βοήθεια κινούμενου νερού. Η μέθοδος αυτή ήταν μεν αποτελεσματική, αλλά απαιτούσε άφθονο νερό, σε μία σχετικά άνυδρη περιοχή, όπως η Λαυρεωτική, γιατί το νερό που χρησιμοποιούνταν από τους μεταλλουργούς, μετά τη χρήση του, πετιόταν. Επειδή λοιπόν οι φυσικές πηγές του νερού δεν μπορούσαν να αυξηθούν, οι μεταλλουργοί του Λαυρίου επινόησαν μία κατασκευή στην οποία το νερό που χρησιμοποιούνταν για τον καθαρισμό του μεταλλεύματος, μπορούσε να αυτοκαθαρίζεται και να χρησιμοποιείται επανειλημμένα για τον ίδιο σκοπό. Πρόκειται για το λεγόμενο Πλυντήριο Μεταλλεύματος ή αλλιώς τοΚαθαριστήριον.

Χρήση

Η διαδικασία που λάμβανε χώρα στα μεταλλευτικά Πλυντήρια είχε ως εξής:

Αρχικά γεμίζονταν η Δεξαμενή με νερό σχεδόν μέχρι το χείλος της και αφού πρώτα είχαν κλείσει οι οπές εκροής της. Ο μεταλλουργός τοποθετούσε μικρή ποσότητα αλεσμένου μεταλλεύματος μέσα σε μία πήλινη λεκάνη μετρίου μεγέθους με δύο λαβές. Έπειτα βύθιζε λοξά μέρος του χείλους της λεκάνης μέσα στο νερό της Δεξαμενής, μέχρι αυτή να γεμίσει σχεδόν μέχρι τη μέση. Έπειτα έβγαζε τη λεκάνη από τη Δεξαμενή και την κινούσε για λίγο κυκλικά και έντονα, ώστε το νερό να παρασύρει στη δίνη του τους κόκκους όλων των άλλων συστατικών του μεταλλεύματος επειδή ήταν ελαφρότεροι, αφήνοντας στον πυθμένα μόνο τους κόκκους του αργυρούχου μολύβδου (του γαληνίτη δηλαδή ή του κερουσίτη), που ήταν οι βαρύτεροι. Οι παρασυρόμενοι κόκκοι των ελαφρών συστατικών αιωρούνταν λοιπόν μέσα στη δίνη του νερού.

Η επαρκής πρόσληψη νερού είναι πολύ σημαντική προκειμένου να κρατάμε το μεταβολισμό μας σε εγρήγορση και να λειτουργεί καλά το πεπτικό μας σύστημα.
Αν έχετε προσπαθήσει να χάσετε κιλά, μάλλον έχετε ακούσει πολλά για το ρόλο που παίζει το νερό στην απώλεια βάρους. Μπορεί, λοιπόν, το να πίνετε πολύ νερό πραγματικά να σας βοηθήσει να χάσετε βάρος;
Αν ήδη ενυδατώνεστε όσο χρειάζεται και πίνετε άφθονο νερό, η αύξηση της προσλαμβανόμενης ποσότητας νερού πιθανώς δεν θα κάνει τη διαφορά. Αν όμως έχετε την τάση να αφυδατώνεστε, όπως συμβαίνει με πολλούς ανθρώπους, το νερό θα μπορούσε να βοηθήσει.
Σύμφωνα με τους ειδικούς οι περισσότεροι δεν έχουν επίγνωση του πόσο νερό πίνουν σε καθημερινή βάση ενώ δεν είναι λίγο αυτοί που πίνουν τη μισή ποσότητα νερού από αυτή που έχει ανάγκη ο οργανισμός τους.

Ιαματικά νερά

Τα ιαματικά νερά χρησιμοποιούνται όλο και περισσότερο τα τελευταία χρόνια, για να αντικαταστήσουν όλο ή μέρος του νερού στις συνταγές των καλλυντικών προϊόντων.

Στην Ελλάδα, ήδη από την αρχαιότητα, αλλά και μέχρι πρόσφατα, οι άνθρωποι λούζονταν στα νερά των θερμών πηγών για να ομορφύνουν αλλά και για να διατηρήσουν την υγεία τους. Υπάρχουν πολλές αναφορές στην παράδοση μας για τη δύναμη των ιαματικών νερών.

Τα άλατα, τα μεταλλικά στοιχεία και τα ιχνοστοιχεία που περιέχουν, τους δίνουν μοναδικές ιδιότητες για το δέρμα αλλά και για τον ψυχισμό, γνωστές από την αρχαιότητα, σε όλους τους πολιτισμούς.

Σήμερα, ο ρόλος των ιαματικών νερών επαναπροσδιορίζεται, όχι μόνο στην ιατρική αλλά και στην κοσμητολογία. Στη Γαλλία, τέσσερις τουλάχιστον εταιρείες κυκλοφορούν σειρές καλλυντικών προϊόντων με το όνομα της πηγής από όπου αντλούν το νερό τους. Αλλά η τάση εξαπλώνεται και σε άλλες χώρες και τείνει να γίνει μόδα.

Πρόκειται λοιπόν απλώς για μια νέα μόδα;

Όχι. Οι έρευνες που γίνονται, αποδεικνύουν ότι υπάρχουν συγκεκριμένα πλεονεκτήματα στη χρήση των ιαματικών νερών στο δέρμα.

Οι ιδιότητες αυτές βρίσκουν εφαρμογή στα καλλυντικά και δερματολογικά προϊόντα, στην ενυδάτωση, την αντιμετώπιση του λιπαρού δέρματος και της ακμής, την αντιμετώπιση της ατοπικής δερματίτιδας σε παιδιά και ενήλικες, στο έκζεμα, την ψωρίαση, τα εγκαύματα, τα προβλήματα επούλωσης, στα ευαίσθητα δέρματα.

Το νερό είναι το σημαντικότερο συστατικό των καλλυντικών προϊόντων, όπου περιέχεται σε ποσοστά μέχρι και 100%.

Με τη συγκριτική μελέτη διαφόρων νερών και την κλινική έρευνα για τη δράση του ίδιου του νερού στο δέρμα, αποδεικνύονται οι ιδιότητες και επιβεβαιώνεται η εμπειρία αιώνων: τα ιαματικά νερά έχουν μέλλον στα καλλυντικά. Το μέλλον αυτό, πρέπει να το αναζητήσουμε στη χώρα μας, στις δεκάδες θερμές πηγές της, ιχνηλατώντας τα ίχνη του πολιτισμού χιλιετηρίδων και χρησιμοποιώντας τα μέσα της σύγχρονης επιστήμης.

Αρχή φόρμας

Τέλος φόρμας

Ιαματικά νερά

Τα ιαματικά νερά χρησιμοποιούνται όλο και περισσότερο τα τελευταία χρόνια, για να αντικαταστήσουν όλο ή μέρος του νερού στις συνταγές των καλλυντικών προϊόντων.

Στην Ελλάδα, ήδη από την αρχαιότητα, αλλά και μέχρι πρόσφατα, οι άνθρωποι λούζονταν στα νερά των θερμών πηγών για να ομορφύνουν αλλά και για να διατηρήσουν την υγεία τους. Υπάρχουν πολλές αναφορές στην παράδοση μας για τη δύναμη των ιαματικών νερών.

Τα άλατα, τα μεταλλικά στοιχεία και τα ιχνοστοιχεία που περιέχουν, τους δίνουν μοναδικές ιδιότητες για το δέρμα αλλά και για τον ψυχισμό, γνωστές από την αρχαιότητα, σε όλους τους πολιτισμούς.

Σήμερα, ο ρόλος των ιαματικών νερών επαναπροσδιορίζεται, όχι μόνο στην ιατρική αλλά και στην κοσμητολογία. Στη Γαλλία, τέσσερις τουλάχιστον εταιρείες κυκλοφορούν σειρές καλλυντικών προϊόντων με το όνομα της πηγής από όπου αντλούν το νερό τους. Αλλά η τάση εξαπλώνεται και σε άλλες χώρες και τείνει να γίνει μόδα.

Πρόκειται λοιπόν απλώς για μια νέα μόδα;

Όχι. Οι έρευνες που γίνονται, αποδεικνύουν ότι υπάρχουν συγκεκριμένα πλεονεκτήματα στη χρήση των ιαματικών νερών στο δέρμα.

Οι ιδιότητες αυτές βρίσκουν εφαρμογή στα καλλυντικά και δερματολογικά προϊόντα, στην ενυδάτωση, την αντιμετώπιση του λιπαρού δέρματος και της ακμής, την αντιμετώπιση της ατοπικής δερματίτιδας σε παιδιά και ενήλικες, στο έκζεμα, την ψωρίαση, τα εγκαύματα, τα προβλήματα επούλωσης, στα ευαίσθητα δέρματα.

Το νερό είναι το σημαντικότερο συστατικό των καλλυντικών προϊόντων, όπου περιέχεται σε ποσοστά μέχρι και 100%.

Με τη συγκριτική μελέτη διαφόρων νερών και την κλινική έρευνα για τη δράση του ίδιου του νερού στο δέρμα, αποδεικνύονται οι ιδιότητες και επιβεβαιώνεται η εμπειρία αιώνων: τα ιαματικά νερά έχουν μέλλον στα καλλυντικά. Το μέλλον αυτό, πρέπει να το αναζητήσουμε στη χώρα μας, στις δεκάδες θερμές πηγές της, ιχνηλατώντας τα ίχνη του πολιτισμού χιλιετηρίδων και χρησιμοποιώντας τα μέσα της σύγχρονης επιστήμης.

Αρχή φόρμας

Τέλος φόρμας

Πλυντήριο

Πλυντήριο ρούχων χωρίς νερό και... Απορρυπαντικά

H εφεύρεση του Mαροκινού Mοχάμεντ Mπουμεντιάν μπορεί να αποτελέσει σωτήρια λύση για ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα του 21ου αιώνα: την εξοικονόμηση νερού

H εφεύρεση του Mαροκινού Mοχάμεντ Mπουμεντιάν μπορεί να αποτελέσει σωτήρια λύση για ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα του 21ου αιώνα: την εξοικονόμηση νερού.

O Mπουμεντιάν ισχυρίζεται ότι εφηύρε ένα πλυντήριο ρούχων που λειτουργεί χωρίς νερό και προσθήκη απορρυπαντικών, αρκούν μόνο φυτικά εκχυλίσματα για να τεθεί σε λειτουργία.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της ιστοσελίδας της «Nτόιτσε Bελτ», το πλυντήριο που κατασκεύασε δεν διαφέρει καθόλου από ένα συνηθισμένο πλυντήριο ρούχων. Mάλιστα, με την τοποθέτηση φίλτρου στη θέση της αυτόματης αντλίας που αποβάλλει το νερό από το πλυντήριο, τα φυτικά εκχυλίσματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ξανά, δηλαδή, είναι ανακυκλώσιμα, αλλά μόνο για έναν μήνα.

Tο πιο σημαντικό στην εφεύρεση αυτή, σύμφωνα με τη «Nτόιτσε Bελτ», είναι το είδος των εκχυλισμάτων και η ποσότητα που απαιτείται.

Στη Γερμανία, πολλές εταιρείες διάθεσης οικολογικών προϊόντων προωθούν ήδη φυτικά σκευάσματα, όπως φλούδες φουντουκιών ή καρυδιών στο πλύσιμο των ρούχων, τα οποία, όπως υποστηρίζουν, μειώνουν την ποσότητα του νερού.

Λειψυδρία στην Αφρική